John

jun 032010
 

Eindelijk was het dan zover: de grote reis naar Amerika !

Een rondreis langs een aantal belangrijke muzieksteden: Nashville, Memphis, New Orleans en nog van alles wat er tussen ligt. En tja, als we dan toch naar Amerika gaan, wilde ik eigenlijk toch New York ook wel ‘even’ gezien hebben.

Dus, vanmorgen van Schiphol naar Newark International Airport gevlogen, dit ligt vlakbij New York. Wat een gedoe bij de douane zeg, vooral bij de gate op Schiphol wordt je helemaal ondervraagd over wat de connectie met je reisgenoot is, het doel van de reis, wie de bagage heeft ingepakt. Ook in het vliegtuig moest weer hele vragenlijst ingevuld worden. En bij aankomst nog een aantal vragen, vingerafdrukken en een foto bij de douane. Ach ja, ‘t is voor je eigenlijk veiligheid zullen we maar zeggen !

Vanaf het vliegveld zijn we met een shuttle-busje meegereden, dat ons voor het hotel heeft afgezet. Wat een ontzettende chaos op de weg zeg. Maar gelukkig had onze chauffeur Raul zelf ook geen moeite om hier en daar wat verkeer af te snijden.

De buren van Hotel Ameritania zijn het voormalige Ed Sullivan Theater (aan Broadway dus), waar ooit The Beatles nog zijn begonnen aan de verovering van Amerika, maar nu al heel lang in gebruik is door David Letterman.

Hoewel ontzettend moe van het ik weet niet hoe lang niet meer geslapen te hebben, toch maar ‘s even een paar uurtjes de stad in. Wat een overvloed aan indrukken zeg ! En er zijn zoveel aanzichten die je van tv of films kent; elke keer kom je wel weer wat tegen !

‘t Is zo ontzettend groot, en veel en druk. Wat te denken van een M&M Store van 3 verdiepingen, wie verzint zoiets !

Morgen en zaterdag staan nog een heleboel andere lokaties op de planning !

PS.: Even naar thuis zwaaien via de webcam die op Time Square staat (kruising Broadway en 46th St.) is wel erg cool !

De foto’s van John (dag 1 t/m 3)

De foto’s van Arjan (dag 1)

Een rondje Times Square

dag 2 New York

 New York  Reageren uitgeschakeld
jun 042010
 

Vrijdag maar ‘s op pad gegaan. Het was rond de 30 graden, drukkend warm. Maar ‘gelukkig’ zijn bijna alle winkels en gebouwen voorzien van airco; zelfs van ‘t kleinste buurtwinkeltje voel je de kou nog naar buiten komen als je langsloopt, want uiteraard staan de deuren gewoon open overal, da’s klantvriendelijk. Energie besparende maatregelen hebben ze hier nog nooit van gehoord, hey, maar je hoort mij er niet over klagen hoor !

Ok, 5th Avenue, dè winkelstraat van New York. Noem een (duur) merk en er is hier een winkel van, en dan niet een kleintje, maar vaak met meerdere verdiepingen. Hier is alles te koop, het enige wat je nodig hebt is een hele dikke portemonnee. Leuk om ‘s gezien te hebben.

Uiteraard moesten we naar Apple store op 5th Avenue, de glazen kubus. Op de vraag van Arjan waarom de nieuwe iPad geen Flash-animaties kan afspelen, was zelfs de geschoolde Apple-verkoper behoorlijk uit het veld geslagen. En waarom er geen SD-slot in dit nieuwe design-dingetje van Apple zit hebben we maar niet meer gevraagd aan die arme jongen.

Wat een heerlijke rust in Central Park ! Een verademing vergeleken met de rest van Manhattan. In het gedeelte ‘Strawberry Fields’ (aan de westrand van het park) is het John Lennon Memorial monument: een grote cirkel met daarin de tekst ‘Imagine’. Opvallend hoeveel mensen 30 jaar na dato, hier nog even stil blijven staan of rustig op een bankje gaan zitten.
De straat oversteken naar West 72nd St en je staat voor het Dakota gebouw, waar hij door Mark Chapman werd neergeschoten. Yoko Ono woont er nog.

Madison Avenue, van de tv-serie Mad Men over de reclame-wereld in de jaren 60.

Park Avenue, waar apartementencomplexen staan, bevolkt door voornamelijk artsen en advocaten. Elk gebouw heeft een eigen portier en een van de taken is het aanhouden van taxi’s voor de bewoners.

Sony Style, met alle nieuwste state of the art Sony apparatuur. En het Sony Tech Lab en Museum, met oude Sony tv’s.

Rockefeller Plaza, Radio City Music Hall, NBC News en studio’s, Brill Building op Broadway (de hit-fabriek waar componisten als Paul Simon, Neil Diamond, Carole King e.v.a. in de jaren 60 verbleven) en tot slot van de vrijdag toch nog wat rondgezworven op Times Square. Blijft indrukwekkend, vooral als het donker wordt.

De foto’s van Arjan (dag 2)

De foto’s van John (dag 1 t/m 3)

dag 3 New York

 New York  Reageren uitgeschakeld
jun 052010
 

Zaterdag wat verder van huis gegaan. Te beginnen bij Manny’s Music, een tijdje geleden overgenomen door Sam Ash Music Store, waar de grote gitaristen der aarde hun spulletjes kopen.

De zaterdagmarkt op 6th Avenue ziet er toch iets anders dan de vrijdagmarkt in Druten…

Na onderweg geterroriseerd te zijn door tientallen kaartjesverkopers, uiteindelijk aangekomen bij het Empire State Building. 80 verdiepingen omhoog, en dan nog een keer 6. Als je naar de hoogste verdieping wil op de 104e etage, dan moet je uiteraard nog wat extra bijbetalen.

Met de Subway naar Ground Zero, wat nu een grote bouwput is. Vlakbij is China Town, eigenlijk een stad op zich waar weinig Engels te lezen valt en gesproken wordt. Weinig toeristen hier.
Een stukje verder lopen nog en je staat aan de rand van de Hudson-rivier, met een mooi uitzicht op de Manhattan Bridge en de Brooklyn Bridge, met daar tussen aan de overkant Brooklyn.

Greenwich Village, in de jaren 60 bevolkt door kunstenaars, musici en dichters. Café Wha, waar Jimi Hendrix en Bob Dylan furore maakten. Nu veel alternatievelingen en tatoo’s. Hier even gegeten aan een heel klein tafeltje, maar niet duur.

Bij toeval terecht gekomen bij ‘Generation Records’, waar Arjan in 2002 al ‘s geweest bleek te zijn; zo groot is New York blijkbaar toch ook weer niet ! Wink

Via Washington Square, uiteindelijk toch maar niet de Subway naar downtown The Bronx genomen, maar lekker veilig naar 53rd St / Broadway.

‘s Avonds toch nog maar even voor een laatste keer via Broadway naar Time Square gelopen. New York is werkelijk the city that never sleeps !

De foto’s van John (dag 1 t/m 3)

De foto’s van Arjan (dag 3)

dag 4 Orlando en Palm Coast, FL

 Florida, New York  Reageren uitgeschakeld
jun 062010
 

Na een paar uurtjes slaap, ging om 6 uur de wekker al weer. Tijd om te douchen en alle ‘I Love New York’ t-shirts bij in de rugzak te proppen. Want om 7:15 stond Raul al weer voor het hotel met zijn blauwe Shuttle-busje om ons naar het vliegveld te brengen.
Onwerkelijk lege straten in New York op deze vroege zondagochtend trouwens. Iets waar ook Raul nogal schik in leek te hebben, gezien zijn rijgedrag; het is ‘m gegund want de rest van de week staat ie gewoon weer in de file op de New Jersey Turnpike en de rest van stad.

Lekker rustig op Newark Liberty International Airport. Effe ingechecked, wat gegeten, beetje geinternet en de piloten van de Boeing 757 verwelkomd die ons naar Orlando gaat brengen, ruim 2 uur vliegen. ‘t Is eigenlijk net als de trein nemen op deze manier.

Auto opgehaald bij Hertz op het vliegveld: een hele stoere rode Ford Mustang cabrio uit 2010 !. Gelukkig kan het dak ook gewoon dicht en zit er airco in, want toen we wegraden gaf de thermometer 98 graden Fahrenheit aan, ruim 37 graden Celcius.

Zo, na alle gekte van New York is een beetje rondrijden in Florida met de radio aan wel lekker zeg. Een hele andere omgeving hier.
Nu anderhalf uur naar het noorden, naar Palm Coast, aan de oostkust van Florida. Hier wonen kenissen van mijn ouders, die jaren geleden naar Florida zijn vertrokken.
We werden zeer gastvrij ontvangen door Louis. Wat een prachtig huis, en lekker koel. Na een heerlijke maaltijd zijn we even een stukje met z’n drieën gaan rijden. Eerst even naar de plaatselijke Wallmart en daarna langs de kustweg maar de meest fantastische huizen staan.
Alles ziet er hier ontzettend schoon en verzorgd uit. Louis vertelde dat je zelfs een boete kunt krijgen wanneer je je gras niet op tijd maait.
Na even met de voetjes in de Atlantische Oceaan te hebben gestaan, terug naar ‘huis’. Wel lekker weer gewoon even Nederlands te kunnen kletsen. Een biertje gedronken, vroeg naar bed.

De foto’s van Arjan (dag 4)

De foto’s van John (dag 4 en 5)

dag 5 Macon, GA

 Florida, Georgia  Reageren uitgeschakeld
jun 072010
 

Goed geslapen vannacht. Lekker ontbijtje gehad, en na even geïnternet te hebben, nu echt met de Ford Mustang op weg naar Macon, Georgia. Een ritje van een uur of 4,5.

Even langs bij het Georgia Visitor Information Center voor de hotel-kortingsbonnen en uiteindelijk terechtgekomen bij het ‘La Quinta’ hotel.

Ziet er supernetjes uit allemaal en behoorlijk groot, voor een relatief lage prijs.
Op het bed staat een kaartje met ‘It’s easy to wake up on the bright side when you’re saving the planet’. Door het kaartje al dan niet op het bed te laten liggen, kun je aangeven of je het beddegoed elke dag of om de 3 dagen wil laten verversen, en hiermee dus het milieu kunt sparen. Het is wel een beetje tegenstrijdig met de airco die al aan staat bij het binnen komen van de kamer. Niet dat ik dat erg vind hoor.

Vanavond even bij de Taco Bell gegeten, rondgestruind bij de K-Mart en met een paar biertjes de weblog maar ‘s goed bijgewerkt, onder het genot van de fijne country klanken van CMT uit Nashville op de wekkerradio.
Morgen naar de Georgia Music Hall of Fame, hometown van Otis Redding !

De foto’s van John (dag 4 en 5)

De foto’s van Arjan (dag 5)

dag 6 Macon en Huntsville, AL

 Alabama, Georgia  Reageren uitgeschakeld
jun 082010
 

Dinsdag naar de Georgia Music Hall of Fame geweest en daarna met Otis Redding op de foto in Gateway Park.

Arjan heeft zich trouwens helemaal uitgeleefd in het museum, zie de filmpjes:

Muzikaal genie

Het kind

De foto’s van Arjan (dag 6)

De foto’s van John (dag 6 en 7)

Zometeen naar het US Rocket en Space Center in Huntsville !

jun 092010
 

Vandaag we het grootste gedeelte van de dag doorgebracht bij het US Space & Rocket Center in Huntsville, Alabama (bijgenaamd Rocket City). Als je aan komt rijden dan zie je al van veraf de Saturn V raket staan, erg indrukwekkend.
Eind jaren 40 is raketgeleerde Werner von Braun met zijn team vanuit Duitsland naar Amerika gehaald en neergestreken in Huntsville, waar dus de geboorte van de Amerikaanse ruimtevaart heeft plaatsgevonden.
Buiten staan allerlei raketten en ook een heuse Space Shuttle ! In grote hal ligt ook een Saturn V raket op zijn kant met daarom heen een tentoonstelling over de ruimtevaart geschiedenis en allerlei vluchtsimulatoren, maan-voertuigen, ruimtepakken, raketmotoren.
Het was inmiddels al een uur of 16:00 en we zijn maar ‘s doorgereden naar Nashville, Tennesse.
Ik had van broer Fred nog een adres en telefoonnummer meegekregen van Fred Boekhorst. Vanmorgen heb ik hem gebeld en gevraagd of hij ‘t leuk zou vinden of we eind van de dag ‘s langs zouden komen, en hij was meteen ontzettend enthousiast.
Fred B. komt uit Bergharen, zat op het Pax Christi College in Druten en speelde toen ook al gitaar. Hij heeft met broer Fred in een bandje gezeten en we hebben samen ook wel ‘s gitaar gespeeld. Fred B. vertelde dat hij mij gitaar had zien spelen in de schoolband en dat dit een dusdanige indruk op hem had gemaakt dat hij zelf ook gitaar is gaan spelen. Eind jaren ’90 is hij op een dag met zijn gitaar op zijn rug vertrokken naar Amerika, en na o.a. LA en Memphis woont hij nu al weer jaren in Nashville en is hij professioneel muzikant. Zowel sessie-muzikant als live optredens. A.s. zondag speelt hij in de Wildhorse Saloon op 2nd Ave in Nashville.
Bij hem thuis aangekomen hebben we met z’n drieën lekker zitten kletsen over Amerika en Nederland en Maas & Waal, en uiteraard over gitaren. Fred B. wist nog een aantal hotels vlakbij, en dat is maar goed ook want vanwege het Country Music Festival zaten heel veel hotels helemaal vol. Nadat we onze spullen gedropt hadden bij het ‘Fiddler’s Inn’ hotel, zijn we snel met z’n drieën naar de Music City Bar & Grill gegaan, vlakbij. Hier speelt elke dag een live band, zo ook vandaag: traditionele country, met een echte pedal steel. Ontzettend goede band, met veel bekend werk: o.a. Ruby (Don’t take your love to town) van Kenny Rogers, en uiteraard het nodige Johnny Cash materiaal. Erg gezellig en leuk om met een local op stap te gaan, en dan gewoon lekker Nederlands te kunnen kletsen. Leuk om te horen dat Fred naast zijn amerikaans accent, toch ook nog ergens een Maas & Waalse tongval heeft.
Overigens kan ik een serieuze carière in de muziekscene van Nashville wel vergeten na mijn ‘In Ghetto’ karaoke-poging…
Nadat Fred naar huis ging, zijn Arjan en ik nog even op zoek gegaan naar wat te eten. In eerste instantie konden voetgangers helaas geen eten bestellen bij de McDonalds drive-inn, maar na enkele auto’s aangehouden te hebben en na enig aandringen hadden we ‘t uiteindelijk toch voor elkaar.

De foto’s van John (dag 6 en 7)

De foto’s van Arjan (dag 7)

dag 8 Nashville, TN

 Nashville, Tennessee  Reageren uitgeschakeld
jun 102010
 

Gisteravond toch iets te veel Fat Tires achterover geslagen, daarom vandaag maar ‘s wat langer op bed blijven liggen. Na een flinke lunch bij Shoney’s, om een uur of 14:00 koffie gaan drinken bij Fred B. thuis. Uiteraard over gitaren en muziek gekletst en even paar nummers samen gejammed. Nadat we ‘Sunshine of your Love’ samen al ‘s begin jaren ’90 in de Polderkolder oefenruimte in Wamel hadden gedaan, is ‘t wel heel erg gaaf om dit anno 2010 in de keuken bij Fred B. in Nashville, Tennessee nog eens te herhalen !
Hierna zijn Arjan en ik even downtown Nashville gegaan. Het is een en al CMA-gekte in de stad (Country Music Awards). Heel veel hoeden en laarzen op straat, zelfs bij meer dan 33 graden. In elke kroeg live muziek, ontzettend goede bands trouwens. En om elke kroeg een gift-shop.
Hoogtepunt van Arjan zijn verblijf in Nashville: op de foto met de Mello Yello truck. Oh nee.. op de foto met het Mello Yello meisje !
Om 19:30 met Fred B. afgesproken bij een Thais restaurant, vlak bij het hotel, lekker curry met kip en rijst gegeten. Heerlijk om weer ‘s iets ‘normaals’ te eten, met verse groenten.
Nog even een biertje gedronken bij de Music City Bar & Grill, en na afscheid genomen te hebben te hebben van Fred, waren we weer redelijk vroeg terug in het hotel.

De foto’s van Arjan (dag 8)

De foto’s van John (dag 7 t/m 9)

dag 9 Memphis, TN

 Memphis, Nashville, Tennessee  Reageren uitgeschakeld
jun 112010
 

Van Nashville naar Memphis

In tegenstelling tot gisteren vandaag maar ‘s vroeg opgestaan, om 7:30. Spullen ingepakt en even snel gebruik gemaakt van het continental breakfast van de Fiddler’s Inn. Ok, dit was wel weer een nieuw culinair dieptepunt. Buiten de gebruikelijke kleffe bagels, donuts, muffins, wit brood, dit keer geen melk, en koffie die meer op thee leek.
Om de hoek zit het Dukes of Hazard “museum”: een verzameling jaren 80 prullaria, met een oranje General Lee voor de deur met uiteraard een souvenir winkeltje.
Met een glimlach op weg gegaan naar Memphis nadat een Nashvillian bij het hotel het volgende raadsel voor me had: “A Mexican, a Puerto Rican and an African-American are sitting in a car. Who is driving ?” Antwoord: “The police”. Het begrip “redneck” is me bij deze helemaal duidelijk.

Memphis is erg warm, graadje of 35. Hotel gevonden vlak bij het centrum (Beale Street).
Sightseeing lokatie 1 hebben we vanavond al gehad: Hooters. Het uitgaansgedeelte van Beale Street is aan alle kanten afgesloten door de politie. Als je naar binnen wil, wordt je eerst gefouilleerd en gescand met een metaaldetector. Veilig idee wel, maar van de andere kant is Beale Street in Memphis Tennessee op vrijdagavond laat toch wel een tikje intimiderend voor Maas en Waalse jongen.

De foto’s van John (dag 7 t/m 9)

De foto’s van Arjan (dag 9)

dag 10 Memphis

 Memphis, Tennessee  Reageren uitgeschakeld
jun 122010
 

Vergeleken met gisteravond, lijkt Memphis op deze zaterdag wel bijna uitgestorven. Zou het het door de hitte komen dat zelfs de lokale bevolking zich niet op straat durft te wagen vandaag ?
Eerst maar ‘s naar de Gibson fabriek hier vlakbij gelopen. Daar blijkt dat je je in moet schrijven voor de factory tour en dat om 15:00 pas de eerstvolgende gelegenheid is. Dus maar alvast kaartjes gekocht en nu op weg naar de Sun studio. Al lopend daar naar toe is het echt zoeken voor stukjes schaduw om niet te veel te verbranden. Onderweg nagevraagd bij een Blues-tour tickets-kantoortje hoever het nog is naar het Stax museum, kijkt men ons een beetje meewarig aan en wordt ons verteld dat dat in ieder geval ‘not walkable’ is en vraagt of we een flesje water mee willen. De Sun studio is nu wel vlakbij.

De Sun studio is een jaar of 60 oud en de daadwerkelijke ruimte waar de muzikanten staan te zingen en te spelen is in al die jaren in tact gebleven. Beroemde muzikanten als Elvis Presley, Johnny Cash, Jerry Lee Lewis, Roy Orbison, maar ook U2 hebben hier muziek opgenomen. Een mooi authentiek gebouw, uiteraard wel voorzien van een giftshop, en een leuke rondleiding.

Nu terug naar de Gibson fabriek, in het centrum van de stad. Overigens is de fabriek in Nashville na de overstroming van een paar weken geleden stilgelegd.
Hier gaat het allemaal wat officiëler aan toe en wordt vooral verteld wat je allemaal niet mag doen, niet fotograferen, niet buiten de lijntjes lopen, etc.
Er werken zo’n 60 mensen en per dag worden hier zo’n 25 gitaren gitaren, voornamelijk de hollowbody’s, zoals de Gibson ES-335 (zoals Chuck Berry, BB King en John Peters die ooit had). Trouwens, grapje van de tourguide: ‘De Gibson-gitaren die niet door de kwaliteitscontrole komen, worden verkocht aan Fender.’

Hierna was ‘t een uur of 16:00 en hadden we eigenlijk nog niet echt goed ontbeten en geluncht en zijn we maar ‘s lekker Baby Back Ribbs gaan eten Friday’s !

Nadat we even in ‘t hotel geweest zijn, zijn we op zoek gegaan naar een kennis van Arjan die tot een aantal jaren geleden in een buitenwijk van Memphis heeft gewoond. Helaas vertelde zijn ex-vrouw dat hij bleek te zijn vertrokken naar Wisconsin, zo’n 2000 mijl verderop. Overigens zei ze ons dat we maar snel terug moesten gaan naar ‘t hotel, omdat het hier onveilig is. Nou kan ik me daar wel iets bij voorstellen, Memphis schijnt een van de meest criminele steden van de USA te zijn. Overigens heb je daar overdag in het centrum weinig last van.

Morgen naar Graceland !

De foto’s van Arjan (dag 10)

De foto’s van John (dag 9 t/m 11)

© 2011 John & Arjan in de USA Suffusion theme by Sayontan Sinha