jun 092010
 

Vandaag we het grootste gedeelte van de dag doorgebracht bij het US Space & Rocket Center in Huntsville, Alabama (bijgenaamd Rocket City). Als je aan komt rijden dan zie je al van veraf de Saturn V raket staan, erg indrukwekkend.
Eind jaren 40 is raketgeleerde Werner von Braun met zijn team vanuit Duitsland naar Amerika gehaald en neergestreken in Huntsville, waar dus de geboorte van de Amerikaanse ruimtevaart heeft plaatsgevonden.
Buiten staan allerlei raketten en ook een heuse Space Shuttle ! In grote hal ligt ook een Saturn V raket op zijn kant met daarom heen een tentoonstelling over de ruimtevaart geschiedenis en allerlei vluchtsimulatoren, maan-voertuigen, ruimtepakken, raketmotoren.
Het was inmiddels al een uur of 16:00 en we zijn maar ‘s doorgereden naar Nashville, Tennesse.
Ik had van broer Fred nog een adres en telefoonnummer meegekregen van Fred Boekhorst. Vanmorgen heb ik hem gebeld en gevraagd of hij ‘t leuk zou vinden of we eind van de dag ‘s langs zouden komen, en hij was meteen ontzettend enthousiast.
Fred B. komt uit Bergharen, zat op het Pax Christi College in Druten en speelde toen ook al gitaar. Hij heeft met broer Fred in een bandje gezeten en we hebben samen ook wel ‘s gitaar gespeeld. Fred B. vertelde dat hij mij gitaar had zien spelen in de schoolband en dat dit een dusdanige indruk op hem had gemaakt dat hij zelf ook gitaar is gaan spelen. Eind jaren ’90 is hij op een dag met zijn gitaar op zijn rug vertrokken naar Amerika, en na o.a. LA en Memphis woont hij nu al weer jaren in Nashville en is hij professioneel muzikant. Zowel sessie-muzikant als live optredens. A.s. zondag speelt hij in de Wildhorse Saloon op 2nd Ave in Nashville.
Bij hem thuis aangekomen hebben we met z’n drieën lekker zitten kletsen over Amerika en Nederland en Maas & Waal, en uiteraard over gitaren. Fred B. wist nog een aantal hotels vlakbij, en dat is maar goed ook want vanwege het Country Music Festival zaten heel veel hotels helemaal vol. Nadat we onze spullen gedropt hadden bij het ‘Fiddler’s Inn’ hotel, zijn we snel met z’n drieën naar de Music City Bar & Grill gegaan, vlakbij. Hier speelt elke dag een live band, zo ook vandaag: traditionele country, met een echte pedal steel. Ontzettend goede band, met veel bekend werk: o.a. Ruby (Don’t take your love to town) van Kenny Rogers, en uiteraard het nodige Johnny Cash materiaal. Erg gezellig en leuk om met een local op stap te gaan, en dan gewoon lekker Nederlands te kunnen kletsen. Leuk om te horen dat Fred naast zijn amerikaans accent, toch ook nog ergens een Maas & Waalse tongval heeft.
Overigens kan ik een serieuze carière in de muziekscene van Nashville wel vergeten na mijn ‘In Ghetto’ karaoke-poging…
Nadat Fred naar huis ging, zijn Arjan en ik nog even op zoek gegaan naar wat te eten. In eerste instantie konden voetgangers helaas geen eten bestellen bij de McDonalds drive-inn, maar na enkele auto’s aangehouden te hebben en na enig aandringen hadden we ‘t uiteindelijk toch voor elkaar.

De foto’s van John (dag 6 en 7)

De foto’s van Arjan (dag 7)

dag 8 Nashville, TN

 Nashville, Tennessee  Reageren uitgeschakeld
jun 102010
 

Gisteravond toch iets te veel Fat Tires achterover geslagen, daarom vandaag maar ‘s wat langer op bed blijven liggen. Na een flinke lunch bij Shoney’s, om een uur of 14:00 koffie gaan drinken bij Fred B. thuis. Uiteraard over gitaren en muziek gekletst en even paar nummers samen gejammed. Nadat we ‘Sunshine of your Love’ samen al ‘s begin jaren ’90 in de Polderkolder oefenruimte in Wamel hadden gedaan, is ‘t wel heel erg gaaf om dit anno 2010 in de keuken bij Fred B. in Nashville, Tennessee nog eens te herhalen !
Hierna zijn Arjan en ik even downtown Nashville gegaan. Het is een en al CMA-gekte in de stad (Country Music Awards). Heel veel hoeden en laarzen op straat, zelfs bij meer dan 33 graden. In elke kroeg live muziek, ontzettend goede bands trouwens. En om elke kroeg een gift-shop.
Hoogtepunt van Arjan zijn verblijf in Nashville: op de foto met de Mello Yello truck. Oh nee.. op de foto met het Mello Yello meisje !
Om 19:30 met Fred B. afgesproken bij een Thais restaurant, vlak bij het hotel, lekker curry met kip en rijst gegeten. Heerlijk om weer ‘s iets ‘normaals’ te eten, met verse groenten.
Nog even een biertje gedronken bij de Music City Bar & Grill, en na afscheid genomen te hebben te hebben van Fred, waren we weer redelijk vroeg terug in het hotel.

De foto’s van Arjan (dag 8)

De foto’s van John (dag 7 t/m 9)

dag 9 Memphis, TN

 Memphis, Nashville, Tennessee  Reageren uitgeschakeld
jun 112010
 

Van Nashville naar Memphis

In tegenstelling tot gisteren vandaag maar ‘s vroeg opgestaan, om 7:30. Spullen ingepakt en even snel gebruik gemaakt van het continental breakfast van de Fiddler’s Inn. Ok, dit was wel weer een nieuw culinair dieptepunt. Buiten de gebruikelijke kleffe bagels, donuts, muffins, wit brood, dit keer geen melk, en koffie die meer op thee leek.
Om de hoek zit het Dukes of Hazard “museum”: een verzameling jaren 80 prullaria, met een oranje General Lee voor de deur met uiteraard een souvenir winkeltje.
Met een glimlach op weg gegaan naar Memphis nadat een Nashvillian bij het hotel het volgende raadsel voor me had: “A Mexican, a Puerto Rican and an African-American are sitting in a car. Who is driving ?” Antwoord: “The police”. Het begrip “redneck” is me bij deze helemaal duidelijk.

Memphis is erg warm, graadje of 35. Hotel gevonden vlak bij het centrum (Beale Street).
Sightseeing lokatie 1 hebben we vanavond al gehad: Hooters. Het uitgaansgedeelte van Beale Street is aan alle kanten afgesloten door de politie. Als je naar binnen wil, wordt je eerst gefouilleerd en gescand met een metaaldetector. Veilig idee wel, maar van de andere kant is Beale Street in Memphis Tennessee op vrijdagavond laat toch wel een tikje intimiderend voor Maas en Waalse jongen.

De foto’s van John (dag 7 t/m 9)

De foto’s van Arjan (dag 9)

dag 10 Memphis

 Memphis, Tennessee  Reageren uitgeschakeld
jun 122010
 

Vergeleken met gisteravond, lijkt Memphis op deze zaterdag wel bijna uitgestorven. Zou het het door de hitte komen dat zelfs de lokale bevolking zich niet op straat durft te wagen vandaag ?
Eerst maar ‘s naar de Gibson fabriek hier vlakbij gelopen. Daar blijkt dat je je in moet schrijven voor de factory tour en dat om 15:00 pas de eerstvolgende gelegenheid is. Dus maar alvast kaartjes gekocht en nu op weg naar de Sun studio. Al lopend daar naar toe is het echt zoeken voor stukjes schaduw om niet te veel te verbranden. Onderweg nagevraagd bij een Blues-tour tickets-kantoortje hoever het nog is naar het Stax museum, kijkt men ons een beetje meewarig aan en wordt ons verteld dat dat in ieder geval ‘not walkable’ is en vraagt of we een flesje water mee willen. De Sun studio is nu wel vlakbij.

De Sun studio is een jaar of 60 oud en de daadwerkelijke ruimte waar de muzikanten staan te zingen en te spelen is in al die jaren in tact gebleven. Beroemde muzikanten als Elvis Presley, Johnny Cash, Jerry Lee Lewis, Roy Orbison, maar ook U2 hebben hier muziek opgenomen. Een mooi authentiek gebouw, uiteraard wel voorzien van een giftshop, en een leuke rondleiding.

Nu terug naar de Gibson fabriek, in het centrum van de stad. Overigens is de fabriek in Nashville na de overstroming van een paar weken geleden stilgelegd.
Hier gaat het allemaal wat officiëler aan toe en wordt vooral verteld wat je allemaal niet mag doen, niet fotograferen, niet buiten de lijntjes lopen, etc.
Er werken zo’n 60 mensen en per dag worden hier zo’n 25 gitaren gitaren, voornamelijk de hollowbody’s, zoals de Gibson ES-335 (zoals Chuck Berry, BB King en John Peters die ooit had). Trouwens, grapje van de tourguide: ‘De Gibson-gitaren die niet door de kwaliteitscontrole komen, worden verkocht aan Fender.’

Hierna was ‘t een uur of 16:00 en hadden we eigenlijk nog niet echt goed ontbeten en geluncht en zijn we maar ‘s lekker Baby Back Ribbs gaan eten Friday’s !

Nadat we even in ‘t hotel geweest zijn, zijn we op zoek gegaan naar een kennis van Arjan die tot een aantal jaren geleden in een buitenwijk van Memphis heeft gewoond. Helaas vertelde zijn ex-vrouw dat hij bleek te zijn vertrokken naar Wisconsin, zo’n 2000 mijl verderop. Overigens zei ze ons dat we maar snel terug moesten gaan naar ‘t hotel, omdat het hier onveilig is. Nou kan ik me daar wel iets bij voorstellen, Memphis schijnt een van de meest criminele steden van de USA te zijn. Overigens heb je daar overdag in het centrum weinig last van.

Morgen naar Graceland !

De foto’s van Arjan (dag 10)

De foto’s van John (dag 9 t/m 11)

jun 132010
 

Gisteravond bij terugkomst op de hotelkamer leek ‘t of onze airco ‘t niet meer deed. Onze kamer zit helemaal boven in het hotel, op de 10e verdieping, dus pal boven ons heeft de zon de hele dag staan branden. De muren en plafond waren zo warm dat de airco ‘t blijkbaar niet meer bol kon werken, zo warm (graadje of 37).

Vanmorgen redelijk op tijd opgestaan, uitgecheckt en naar Graceland gereden. Natuurlijk is alles heel goed geregeld en is ‘t de bedoeling om in zo’n kort mogelijke tijd op een zo efficiënt mogelijk manier zo veel mogelijk mensen zo veel mogelijk geld afhandig te maken. Hey, maar je bent in Amerika en nog wel op Graceland dus dan zul je ‘t weten ook.
De kaartjes voor de rondleiding worden aan de overkant van de straat verkocht, bij het ticket-center. Vervolgens krijg je een apparaatje met koptelefoon uitgereikt voor de audiotour en wordt je met een shuttle busje naar de overkant van de straat gebracht, recht voor het huis.
Ok, toegegeven, erg indrukwekkend om in Elvis zijn huis te kunnen rondlopen. Vooral de keuken en de TV-room, waar 3 tv’s naast elkaar staan. Dit had Elvis ooit bij president Johnson gezien, dus dat wilde hij ook. Veel kamertjes en zitjes, elk met een geheel eigen stijl en aankleding.
De 2 vliegtuigen mag je ook van binnen bekijken. Er werd verteld dat Elvis vlak na de aanschaf van het grote vliegtuig naar Denver vloog en dat de piloot vroeg wat hij daar ging doen en dat het antwoord was: “een broodje pindakaas eten”. Ach ja, waarom ook niet !
Ik denk dat de foto’s voor zich spreken.

Hierna naar het Stax musuem gereden. Dit was het platenlabel van een aantal grote southern soul-artiesten, als Otis Redding, Sam and Dave, Booker T. & the MG’s en later Isaac Hayes. Vooral in die tijd was het opmerkelijk dat zwarte en blanke artiesten samenwerkten en muziek opnamen. Met de moord op Martin Luther King in 1968 (ook in Memphis) trad er een tijdperk met rassenrellen aan en raakte ook Stax uiteindelijk in verval. Leuk om te zien ook, vooral de oude studio-apparatuur.

Zo, nu even museum-moe en tijd om te eten bij Central Barbecue op Central Avenue, goede tip van Fred Boekhorst !
Een beginnetje gemaakt aan de rit naar het zuiden, naar New Orleans. Maar wel eerst nog even langs het kruispunt waar blueslegende Robert Johnson ooit zijn ziel aan de duivel verkocht om beter gitaar te kunnen spelen: The Crossroads, in Clarksdale op de kruising van Highway 61 en 49.

Doorgereden naar Cleveland, Mississippi en een hotel genomen, de Days Inn Internet en telefoon doen het niet, maar gelukkig wel de airco wat nu eigenlijk wel een primaire levensbehoefte is geworden. Eenvoudig, maar net hotel en de mensen zijn er aardiger en minder ongeïnteresseerd dan in Memphis.

Morgen door naar New Orleans !

De foto’s van John (dag 9 t/m 11)

De foto’s van Arjan (dag 11)

PS: Dave, Fred: Mello Yello meisje was idd leuker dan de Hooters meisjes !

© 2011 John & Arjan in de USA Suffusion theme by Sayontan Sinha